Taekwondo is een vorm van ongewapend gevecht. Letterlijk vertaald betekent Tae voet, kwon hand of vuist en Do de manier of de weg. Taekwon-Do is dus het gebruik van de hand en de voet, met als doel zelfverdediging en het verbeteren van je persoonlijkheid en het wordt dus ook vaak gezien als een verdedigingssport en niet als een vechtsport omdat er veel aandacht gaat naar zelfbeheersing en respect.s

 

Voor de serieuze taekwondoïn is het niet alleen het gebruik van de hand en de voet, maar een manier van denken, een manier van zelfdiscipline en ontwikkeling van zelfvertrouwen. In deze tijd met al haar geweld en intimidatie biedt Taekwon-Do de zwakkere een effectief wapen om zichzelf te verdedigen.

 

Door training ontwikkelt een student zelfvertrouwen, discipline, lichamelijke gezondheid, coördinatie en zelfverdediging. Taekwon-Do wordt gezien als een kunst van zelfverdediging, die gebruikt kan worden voor gerechtigheid en het verdedigen van de zwakkere. Het is een kunst die niet alleen is weggelegd voor sterke mensen, maar is door iedereen te beoefenen.

 

Training Taekwondotraining omvat de volgende onderdelen: Techniektraining: standen, trappen, stoten en weringen (blokkeringen) Stijlvormen (Tul of Poomsee): uitvoering van technieken, volgens een vastgestelde volgorde (vaste vormen) Sparren (Matsogi of Kyorugi): één-, twee- en driestapsparren, vrij sparren, gearrangeerd sparren en het traditionele sparren. Breektesten (Kyok of Gye-pa) het breken van planken en dergelijke, door middel van tevoren bepaalde taekwondotechnieken. Hierbij is vooral de snelheid van belang en niet zozeer de kracht. Zelfverdediging (Ho shin sul): het nabootsen van de realiteit, waarbij ook geoefend wordt zich te bevrijden uit verwurgingen, armklemmen, omklemmingen, afweren van aanvallen met een mes, korte en lange stok e.d.

 

Geschiedenis

De oorsprong van deze zelfverdedigings- en vechtkunst ligt in Korea en wordt ook wel eens vergeleken met shotokan karate. Alhoewel de wering en standen ongeveer hetzelfde zijn als bij shotokan karate, legt taekwondo meer accenten op de ontwikkeling van traptechnieken, beweeglijkheid en aaneenschakelingen van diverse technieken (dynamischer). Echter, voor de duidelijkheid moet gesteld worden dat Taekwon-Do op de manier van de oude grootmeesters ook een significante rol heeft voor het gebruik van de vuisten.

 

De naam Taekwon-Do is afgeleid van taekgyeon (택견). Taekgyeon was een vorm van zelfverdediging die reeds meer dan 1300 jaar geleden bestond. Hoewel er dus enig verwantschap bestaat tussen taekgyeon en taekwondo is deze slechts oppervlakkig. Behalve dat in beide sporten de beoefenaars zich veel van traptechnieken bedienen zijn er verder geen overeenkomsten en verschillen de traptechnieken enorm. Men probeert vaak om taekwondo een langere geschiedenis toe te dichten dan historisch kan worden bewezen de link tussen taekwondo en taekgyeon in stand te houden. Taekwondo is vrij recent ontstaan uit Japans karate. Ondertussen heeft taekwondo zich echter ontwikkeld tot een opzichzelfstaande unieke stijl.